عفونت گوش نوعی التهاب گوش است که توسط باکتری یا ویروس ایجاد می‌شود. هر کسی ممکن است به عفونت گوش مبتلا شود، اما کودکان بیشتر از بزرگسالان به آن مبتلا می شوند. از هر شش کودک، پنج کودک تا سوم تولد حداقل یک عفونت گوش خواهند داشت. در واقع، عفونت گوش شایع ترین دلیلی است که والدین فرزند خود را نزد پزشک می برند.

تشخیص عفونت گوش

پزشک تان علائم شما را در نظر می گیرد و گوش های شما را با ابزاری به نام اتوسکوپ که دارای عدسی، نور و ذره بین است معاینه می کند. معاینه ممکن است نشان دهد:

  • قرمزی، حباب های هوا، یا مایع چرک مانند داخل گوش میانی

  • تخلیه مایع از گوش میانی

  • سوراخ شدن پرده گوش

  • پرده گوش برآمده یا فرو ریخته است

این معاینه به ندرت دردناک است، اما ممکن است برخی از کودکان اذیت شوند.

تست های اضافی

سایر آزمایشات عبارتند از:

نمونه مایع. اگر عفونت شما پیشرفته باشد، پزشک ممکن است نمونه ای از مایع داخل گوش شما بگیرد و آن را آزمایش کند تا مشخص کند که آیا انواع خاصی از باکتری های مقاوم به آنتی بیوتیک وجود دارند یا خیر.

توموگرافی کامپیوتری یا CT اسکن. پزشک شما ممکن است برای تعیین اینکه آیا عفونت به خارج از گوش میانی شما گسترش یافته است، سی تی اسکن از سر شما درخواست کند.

آزمایش خون. آزمایش خون می تواند عملکرد سیستم ایمنی شما را بررسی کند.

تمپانومتری. تمپانومتری به پزشکان اجازه می دهد تا میزان پاسخ پرده گوش شما به تغییرات فشار هوای داخل گوش را اندازه گیری کنند.

بازتاب سنجی آکوستیک این آزمایش میزان صدایی که از پرده گوش بازتاب می‌شود را اندازه‌گیری می‌کند تا به طور غیرمستقیم میزان مایع موجود در گوش را اندازه‌گیری کند.

تست شنوایی. ممکن است به آزمایش شنوایی نیاز داشته باشید، به خصوص اگر عفونت مزمن گوش دارید.

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *